Sofie blogt over haar revalidatie: deel 6

Blog 6 Week 10 van de Revalidatie

Deze week een pittige week gehad qua revalidatie. Bij de fysiotherapie de armen aangepakt. Nou dat valt ook niet mee. Ik moest met een hoepel de armspieren trainen. En dat is een hoepel waar gewicht in zit. Hoepel omhoog boven je hoofd, dan laten zakken om je lichaam en eruit stappen. En ik heb weer getennist. Erg leuk. Heb vroeger getennist dus weer een keer een racket in je hand voelde goed. Alleen dan merk je dus dat je en geen kracht hebt en geen conditie. Eerst moest ik de bal laten stuiteren en daarna hebben we de bal naar elkaar over geslagen. Heel vermoeiend maar wel leuk.

Een paar dagen later eerst ergotherapie. De ergotherapeut probeert mij nog steeds warm te laten lopen voor het haken maar helaas. Ik vind het gewoon niet leuk. En ik vind het zonde van de tijd die ik heb bij de ergotherapie. Ik wil graag weten hoe ik het beste met mijn beperkte energie om kan gaan. Dat ik toch meer dingen thuis kan gaan doen die ik wel leuk vind om te doen. Dus dat heb ik aangegeven en nu gaan we volgende week een weekplanning maken hoe ik mijn week het beste kan indelen. Daar heb ik meer aan dan een uur haken.

Na de ergotherapie had ik ook nog fysiotherapie maar dat was eigenlijk teveel. Ik was ontzettend moe en dan moet je je nog fysiek inspannen. Bij de fysio weer de armspieren getraind en tegelijkertijd de beenspieren en oefeningen voor de balans gedaan. Op harde muziek gestept en tegelijkertijd met gewichtjes in de hand de armen bewogen. Kort gedaan maar heel intensief.

Verder vind ik het heerlijk dat ik weer kan fietsen. Ben een dag daarna met mijn nichtjes naar de dieren van Circus Renz wezen kijken. Gezellig met z’n drietjes erop de fiets naartoe. Dat is waar ik het voor doe. Weer de gewone en leuke dingen kunnen doen. Revalideren is ontzettend pittig maar door een klein fietstochtje met mijn nichtjes weet ik weer de kracht op te brengen om door te gaan. De revalidatiearts is deze week ook nog bij de fysiotherapie wezen kijken maar ik heb zeker nog 2×6 weken nodig. Maar ik weet waar ik het voor doe en dat motiveert dan weer om door te zetten. Ook al is dat niet altijd even gemakkelijk. Tot volgende week!