Portretten voor nieuwe huisstijl Nederlandse Stomavereniging Yvonne (57) Mijn ouders kregen vaak te horen: ‘Dat broekplassen is aandacht vragen’
Deel deze ervaring

"Toen ik erover vertelde viel er een last van mijn schouders"

Toen ik andere mensen in mijn omgeving vertelde over mijn stoma, viel er een last van mijn schouders. Vanaf mijn jeugd tobde ik al met incontinentie problemen. Ik ben van de jaren ’60, de middelste en enige meid uit een gezin met drie kinderen. Mijn ouders kregen vaak te horen: ‘Dat broekplassen is aandacht vragen’. Toen ik puber was, werd gezegd dat het aan hormoonproblemen lag. Rond mijn twintigste moest ik maar bekkenbodemtherapie volgen. Want tja, als er ooit kindjes zouden komen… Alles stond met elkaar in verband, werd er gezegd.

Ik heb mijn eerste kindje verloren in zesentwintigste week van de zwangerschap. Het tweede kindje verloor ik in de zeventiende week en de incontinentie werd alsmaar heftiger. Het derde kindje werd na vierendertig weken geboren. Het is een gezonde zoon met autisme. Na de bevalling is gelijk de baarmoeder verwijderd. Maar na een jaar bleef ik problemen houden: incontinentie en heftige menstruatie.

Uiteindelijk bleek mijn baarmoeder maar 7 cm groot te zijn in plaats van 10 cm. Mijn blaas bleek maar 70 cc inhoud te hebben in plaats van 300 tot 350 cc. Achteraf zijn we gaan zoeken naar oorzaak van dit alles: ik blijk een DES dochter te zijn.

Ik heb nog steeds bekkenproblemen en we zijn nu door middel van ‘I Fuse’ ingrepen het bekkengebied aan het vast te zetten. Dit leidt tot op heden tot goed resultaat. Ik ben sinds 2016 een stomadraagster. Eerst kreeg ik een Monti stoma en sinds mei 2017 is dit vervangen door een Bricker stoma met totale verwijdering van de blaas.

Meer ervaringen

Berlinda (45) heeft sinds vorig jaar een ileostoma vanwege de ziekte van Crohn: ‘En dan word je...

Berlinda (45)

Lees verder

Al 23 jaar draag ik mijn stoma. Ik weet niet beter, mijn stoma hoort bij mij. Toen ik kind was heb...

Soraya (23)

Lees verder
menu