Louis (64)

‘Het was een stoma of een zekere dood’

In het voorjaar van 2012 hoorde ik dat ik weer darmkanker had. Er zat een tumor vlakbij de anus en ik had uitzaaiingen in de longen. Net als een jaar eerder, werd er een behandelplan gemaakt. Eerst werd de tumor bestraald, vervolgens chemotherapie en dan in december de operatie. Toen de bestraling eenmaal voorbij was, keek ik erg uit naar de operatie. Niet alleen omdat ik dan een stoma zou krijgen, maar vooral omdat ik dan verlost zou worden van de blaren.

De dag voor kerst was het zover en werd er succesvol een stoma aangelegd. Een bijkomend voordeel was dat de tumor ook weggenomen werd. Na nog wat bestralingen van de longen, ben ik ondertussen beter verklaard. Althans, kankervrij.

Mijn omgeving reageerde positief op het feit dat ik een stoma zou krijgen. Het was of een stoma of een zekere dood. Eigenlijk heb ik nooit negatieve reacties gehad. Vaak wordt het als een voldongen feit gezien. Dus geen positieve, maar zeker ook geen negatieve reacties. Daardoor heb ik het ook nooit moeilijk gevonden het anderen te vertellen. Ik ben ook nooit iemand tegenkomen die niet wist wat een stoma was.

In het begin ging ik vaak naar een invalidentoilet. Uiteraard was ik onzeker. En vooral van het personeel kreeg ik soms wel een opmerking. Wat had ik te zoeken op een invalidentoilet? Dat vond ik toen wel eens vervelend. Verder ben ik nooit vooroordelen tegengekomen, maar wel begrip. Als ik eens een scheetje liet waaien, was dat nooit een probleem. En wordt er zelfs voor mij opgekomen als ik zelf niet snel genoeg adequaat reageer. Al met al is het hebben van een stoma geen enkel probleem voor mij.