Mieke (56)

‘De vernietigende diagnose: een blaastumor’

Mieke1Mieke (56) heeft nog maar een half jaar een urinestoma. Ze blikt terug op wat haar overkomen is.

‘Het ging heel snel. Ik had weinig klachten, geen pijn, alleen maar wat bloed in de urine. Dan de vernietigende diagnose: kleincellige blaastumor. Komt bijna niet voor en al helemaal niet bij vrouwen. Toch zat ik er maar mooi mee. Dan het moment dat je moet kiezen: kunstblaas of urinestoma. Eigenlijk een onmogelijke keus, maar je moet!

Al gauw was ik er uit: een incontinent stoma. Volgens mij de enige mogelijkheid voor mij om het leven na de operatie weer op te pakken zoals ik gewend was. Veel vrijheid (bijna) alles is weer mogelijk.
In de praktijk blijkt dat ook zo te zijn: ik fiets, ik sport, ik zwem, ik zit in bikini etc. Zijn er dan geen nadelen zou je denken? Nou die zijn er wel degelijk. Elke avond weer het confronterende moment dat ik me zelf vast moet koppelen aan mijn nachtzak. Leuke kleding die ik zie, maar die ik niet meer kan dragen omdat je dan mijn stoma teveel ziet en vooral het soms bang zijn voor ongelukjes. Met name als ik een lange autorit heb en soms maar net op tijd door heb dat het zakje wel heel erg vol is.

Ik kan er goed mee leven, was deze oplossing er niet dan was het leven voor mij afgelopen. Ik geniet weer volop van het leven dus ben ik blij met mijn stoma!’