Petra

‘Gewoon doen en je niet laten beperken door je stoma’

‘Het begon met wat bloed bij de urine. Ik dacht dat het misschien blaasontsteking zou zijn. ‘Flink water drinken’, denk je dan als verpleegkundige. Alleen het bloedverlies werd steeds erger en erger. Ik werd doorgestuurd naar de uroloog en al snel werd duidelijk dat het blaaskanker was. De hele blaas en zelfs baarmoeder moesten worden verwijderd.

Bij de eerste operatie mocht ik meekijken. Ik weet nog dat ik dacht: ‘Wat een vies ding zit daar in me, weg ermee!’. De operatie was gelukt, alleen kreeg ik naderhand veel last van complicaties zoals longontsteking. Ook kreeg ik constant last van andere ontstekingen, waarvan de artsen niet wisten waar ze vandaan kwamen.

Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. Tenminste, dat dacht ik. Alles was immers weggehaald volgens de artsen. Ook de lymfeklieren waren schoon. Maar toen kreeg ik een bult tussen mijn benen. Uit een scan van mijn bovenlichaam bleek dat er uitzaaiingen in de longen zaten. Toen mocht ik aan de chemokuur, wat een ellende.

Ik heb nog met een psycholoog hierover gepraat, maar daar schoot ik niet veel mee op. Ik wilde liever een weekend weg. Helaas keurde de psycholoog dit niet goed omdat ik al zo moe was. Niet veel later kreeg ik ook nog een verzakking van mijn darmen. Hiervoor ben ik ook geopereerd. Gelukkig heb ik een lieve man die me overal in bijstaat. We praten nergens over, maar begrijpen elkaar wel.

Ik leef mijn leven van dag tot dag. Ik geniet van elk gelukkig moment. Niemand weet immers hoelang hij of zij nog leeft. Zo ben ik gisteren nog met mijn echtgenoot naar de stad geweest om een drankje te drinken op het terras. Daar heb ik zulke leuke mensen ontmoet! Gewoon doen en je niet laten beperken door je stoma. Als je bier wilt drinken, dan ga je toch wat vaker naar de wc?

Met een stoma valt goed te leven. Soms is het lastig met lekkages (klinkt net alsof je het over een dak van een huis hebt). Op vakantie neem ik mijn eigen beddengoed mee. Ik ben blij met mijn stoma, want anders was ik er niet meer. Dan had ik zoveel moeten missen, zoals de geweldige optredens van mijn dochter voor het conservatorium. En nog zoveel meer. Ik probeer mijn leven te leven’.