Hans Beckers (54) is lid van de ledenraad van de Stomavereniging. Hij reist veel en bezoekt festivals. ‘Als je niet bang bent, en je geen zorgen maakt over wat er mis kan gaan, wordt je wereld groter.’
Hans, hoe begon jouw stomaverhaal?
‘Nadat ik er alles aan had gedaan om geen stoma te krijgen, met chemo en bestralingen, bleek het toch nodig te zijn. Toen is bij mij gelijk de knop omgegaan. Ik heb mijzelf als doel gesteld om overal, op de meest vreemde plaatsen, mijn stomazakjes te kunnen vervangen. Ik ben het bos ingegaan om te oefenen. Daar was helemaal niks. Ik legde de zakjes op een boomstam. Ook op de achterklep van een auto lukte het.’
Waarom ben je dat allemaal gaan doen?
‘Voor mijn werk als technisch specialist bij ASML ben ik veel op reis. Dat wilde ik gewoon blijven doen, mijn stoma moest geen belemmering worden. Door dat oefenen heb ik routine opgebouwd en lukt het me overal om de zakjes te vervangen. Ook op hurktoiletten, die je in Azië veel ziet. Ik zorg dat ik alles op een bepaalde manier klaarleg en dan gaat het vanzelf. Het is een automatisme geworden.’
Kan iedereen dat?
‘Als je vertrouwen hebt, kan nagenoeg alles. Natuurlijk kan het lastig zijn en ik heb geluk dat ik weinig lekkages heb, maar het is ook een mindset. Als je niet bang bent, en je geen zorgen maakt over wat er mis kan gaan, wordt je wereld groter. Ik reis veel met een vriendin, een zangeres van de band Heavenqueen, die ook een stoma heeft. We hebben elkaar leren kennen via Facebook en het klikte goed. We bezoeken samen ook festivals.’
Gaat dat allemaal goed met een stoma?
‘Ja hoor, al scheelt dat wel per land. In het buitenland is het soms beter geregeld dan hier. Als je je vooraf aanmeldt, krijg je een pasje dat toegang geeft tot schone invalidentoiletten en een plek dichter bij het podium. We zijn ook met haar band op tournee geweest, in een busje, naar België, Frankrijk, Spanje, Engeland en Schotland en dat ging prima, al moesten we soms snel een wc zoeken.’
Ben je open over je stoma?
‘Absoluut. Het is fijn om geen geheim met je mee te dragen. In mijn ogen is het zonde om thuis te blijven. Laat je niet beperken, blijf positief, praat met andere mensen. Dan is alles mogelijk.’
Je bleek al snel na de darmkanker uitzaaiingen te hebben in je longen. Hoe blijf je zo positief?
‘De songtekst Highway of Life van de band van mijn vriendin gaat erover dat je niet achteruit moet kijken. In een auto kijk je ook door de voorruit. Ik leef nu en ik voel me goed, ik heb geen last van de plekjes op mijn longen. Zo lang het kan, geniet ik van het leven.’
